Indien u zich akkoord verklaart gebruiken wij cookies om uw surfervaring te verbeteren. Zo kunnen wij o.a. bepaalde inhoud en advertenties personaliseren, alsook beperkte (anonieme) statistieken bijhouden.
In het Belgische rechtssysteem zijn er twee soorten magistraten: rechters en parketmagistraten. De taak van de rechter is het oplossen van conflicten. Dat kunnen conflicten tussen burgers zijn (burgerlijke geschillen) of conflicten tussen de staat en de burger, bijvoorbeeld omdat die burger de strafwetten heeft overtreden.
In beide gevallen neemt de rechter kennis van een dossier. In een burgerlijk geschil brengen beide partijen hun argumenten naar voren.
In een strafzaak brengen het Openbaar Ministerie en de partijen (beklaagde, slachtoffer) alle elementen aan die het de rechter mogelijk maken om een oordeel te vellen.
De officiële titel voor een rechter zetelend in een hof van beroep, een arbeidshof of het Hof van Cassatie is een "raadsheer".
Daarnaast zijn er parketmagistraten. Zij vormen samen het Openbaar Ministerie en vervolgen in naam van de staat overtreders van de wet voor de politierechtbank of de correctionele rechtbank. In de volksmond wordt de parketmagistraat die het woord voert ook wel 'de openbare aanklager' genoemd.
De parketmagistraten vormen 'de staande magistratuur' omdat ze tijdens het proces hun aanklacht staande uitspreken. De rechters die de vonnissen vellen, worden 'de zittende magistratuur' genoemd omdat ze tijdens het proces zitten.
Om magistraat te worden moet je minstens een diploma in de rechten hebben en Belg zijn. De andere voorwaarden hangen af van de procedure die je als kandidaat-magistraat wilt volgen.
Er zijn drie manieren om benoemd te worden tot magistraat:
De vermelde examens worden georganiseerd door de Hoge Raad voor de Justitie, een orgaan dat onafhankelijk is van de minister van Justitie.